Halmahera i Północne Sulawesi — safari nurkowe na Morzu Moluckim

Halmahera i Morze Moluckie to propozycja dla nurków, którzy mają już za sobą klasyczne kierunki i chcą zobaczyć bardziej dziką, mniej oczywistą stronę Indonezji.

To region położony pomiędzy kilkoma legendarnymi obszarami nurkowymi. Na zachodzie znajdują się Manado, Bunaken i Cieśnina Lembeh, na południu Morze Banda i Ambon, na wschodzie Raja Ampat, a na północy otwarty Pacyfik. Taka lokalizacja sprawia, że trasa ma wyjątkowo różnorodny charakter: od raf pełnych życia, przez kanały z ławicami anthiasów, po muck diving w Cieśninie Lembeh.

W programie znajdują się miejsca znane z dużej ilości życia podwodnego, zdrowych raf, makro, stworzeń charakterystycznych dla wód wulkanicznych oraz szans na spotkania z większymi gatunkami. W zależności od warunków można wypatrywać m.in. ławic barrakud, mant, rekinów, ryb pelagicznych, a także mątw, skorpenowatych, ślimaków nagoskrzelnych, ghost pipefish, koników morskich i różnych gatunków ośmiornic.

To safari dobrze pasuje do osób, które nie szukają wyłącznie „ładnych raf”, ale chcą połączyć różne style nurkowania: rafy, kanały, muck diving, makro, większe ryby i wyspy, które wciąż mają mocno wyprawowy charakter.

Dlaczego warto wybrać Halmaherę?

Halmahera nie jest jeszcze tak oczywistym kierunkiem jak Raja Ampat, Komodo czy Malediwy. I właśnie w tym tkwi jej siła. To propozycja dla nurków, którzy lubią odkrywać miejsca poza najbardziej utartym szlakiem.

Na trasie pojawiają się bardzo różne środowiska nurkowe:

Cieśnina Lembeh — jedno z najważniejszych miejsc muck divingu na świecie, szczególnie atrakcyjne dla fotografów makro i osób lubiących wyszukiwać niezwykłe stworzenia na piaszczystym dnie.

Wyspa Bangka — rejon znany z raf, kolorowego życia i typowego dla północnego Sulawesi bogactwa podwodnego.

Wyspy Tifore — bardziej odległy etap trasy, kojarzony z szansą na spotkania z dużymi ławicami ryb.

Wyspy Goraici — dziewicze plaże, biały piasek i dostęp do zdrowych systemów raf koralowych.

Cieśnina Patintie — kanały, rafy i duże ilości anthiasów tworzących hipnotyzujące ławice nad szczytami raf.

To kierunek, który łączy nurkowanie z poczuciem eksploracji. Dla osób, które lubią Indonezję i wiedzą, czym różni się Lembeh od Raja Ampat, Halmahera może być bardzo ciekawym kolejnym krokiem.

Dla kogo jest ten wyjazd?

Wyjazd dobrze pasuje do nurków, którzy:

• mają już doświadczenie w nurkowaniu z łodzi,
• chcą zobaczyć mniej oczywistą część Indonezji,
• interesują się zarówno rafami, jak i muck divingiem,
• lubią makro, nietypowe stworzenia i fotografię podwodną,
• chcą połączyć nurkowania rafowe z szansą na większe ryby,
• są gotowi na długą podróż i bardziej ekspedycyjny charakter trasy,
• szukają czegoś innego niż klasyczne, popularne liveaboardy.

Charakter nurkowań

Program obejmuje do 24 nurkowań podczas safari. W dniach nurkowych planowane są zwykle 2–3 nurkowania dziennie, zależnie od warunków, odcinka trasy i decyzji obsługi nurkowej.

Nurkowania mają zróżnicowany charakter. W programie mogą pojawić się rafy koralowe, kanały, ściany, miejsca z prądem, piaszczyste stanowiska muck divingowe i nurkowiska makro.

W Cieśninie Lembeh największą atrakcją są critters, czyli małe, często świetnie zakamuflowane stworzenia. Można wypatrywać m.in. mątw, skorpenowatych, ślimaków nagoskrzelnych, liścieniowatych, koników morskich, ośmiornic i ghost pipefish.

W pozostałych rejonach trasy większy nacisk przypada na rafy, ławice ryb, anthiasy, barrakudy, manty i potencjalne spotkania z większymi gatunkami. Spotkania z konkretnymi zwierzętami zależą jednak od sezonu, warunków i natury, dlatego nie powinny być traktowane jako gwarancja.